Bibliorura

Leent u wel eens e-books of volgt u een online cursus via de Bibliotheek? Vanaf nu komt u dan in een gloednieuwe omgeving terecht: de online Bibliotheek.

De online Bibliotheek heeft een frisse, moderne uitstraling. U kunt hier een keuze maken uit ruim 15.000 e-books, een van de tientallen cursussen volgen of informatie vinden over luisterboeken in de LuisterBieb app.

Via de online klantenservice vindt u snel het antwoord als u een vraagt heeft, bijvoorbeeld over het lenen of lezen van e-books.

Neem nu een kijkje > 

Vrijwilligersbibliotheek Montfort: ondernemend en onafhankelijk 
Door Johan de Wal

Montfort - De vrijwilligersbibliotheek in Montfort is ondernemend en onafhankelijk. Ze wil haar eigen broek op houden en doet dit zonder structurele subsidie. Via samenwerking met ondernemers in het dorp en minimale vaste lasten blijft de zelfstandigheid gewaarborgd. “Dat vinden wij belangrijk, en het werkt prima”, vertelt secretaris en penningmeester Diane Baars.

De keuze voor onafhankelijkheid past bij de lokale manier van denken, legt ze uit. “Het besef is hier heel sterk: We moeten elkaar in stand houden.
Als je het huidige voorzieningenniveau wilt handhaven, ben je als inwoner van Montfort bijna verplicht om te kopen bij een ondernemer in het dorp. Of je nu boodschappen gaat doen, een verzekering afsluit, naar de kapper gaat of je auto gaat voltanken. Dat is goed voor het behoud van de leefbaarheid.”
Het principe van wederkerigheid, voor wat hoort wat, zit ook bij de vrijwilligersbibliotheek in het DNA, net als het ondernemende. Bij de selectie van de bestuursleden is bijvoorbeeld bewust gekeken naar hun expertise op het gebied van ondernemen - een bibliotheek is ook een soort onderneming - en naar hun netwerken, vertelt Diane.
“Onze voorzitter, Marian van Pol, heeft een eigen zaak, zij is slijter, en is politiek actief. Genoeg expertise dus. Daarnaast kan zij voor ons deuren openen, dat is heel belangrijk.
Piet Wolters, ons bestuurslid technische zaken, heeft een heel sterk netwerk. Ik noem hem wel eens ‘de onderburgemeester van Montfort’; er gebeurt bijna niets in Montfort of Piet is erbij betrokken. Van het kasteel, de Verenigingenraad Montfort tot de fanfare, Piet is de directe lijn.
Ons bestuurslid Afra Simons leidt enkele leeskringen, daarnaast is ze actief in de open bibliotheek van St. Odiliënberg.” Zelf is Diane een zelfstandig personeelsconsulent, die eerder leiding gaf aan een personeelsafdeling in een grote organisatie.
Dit vierkoppige bestuur wordt bijgestaan door een groep van ruim twintig vrijwilligers. Samen zorgen ze dat de bibliotheek vier dagdelen per week open is, waaronder de maandagavond. De avondopenstelling is voor mensen die overdag geen gelegenheid hebben de bibliotheek met ongeveer 1.200 romans en zo’n 250 grootletterboeken te bezoeken.
Als lid van De Bibliotheek Bibliorura, die op deze plek eerder een locatie had, kun je verder in Open Bieb Montfort je bestelde boeken afhalen. In een boekenkast wordt hiervoor een plank vrijgehouden.
“Wij hebben ongeveer 70 leden en die betalen niets; geen abonnementsgeld, geen leengeld en geen boetes. Ook de koffie is gratis, om het zo laagdrempelig mogelijk te houden. Veel mensen komen voor namelijk voor ons ‘koffie-vertel-zitje’.”
De kosten worden in toom gehouden, onder meer doordat er aantrekkelijke afspraken zijn gemaakt met De Zorggroep, de huurder van De Vaert 15. “We konden op zeven plaatsen in het dorp terecht, maar vanwege de huur, de goede bereikbaarheid, de veilige omgeving voor kinderen en de goede parkeermogelijkheden hebben we voor deze plek gekozen.”
Alle spullen voor het markeren en administreren van de boeken zijn in natura gesponsord door de lokale winkel in kantoorbenodigdheden - ook dat scheelt weer in de kosten.
Het ondernemende van de lokale bibliotheek blijkt ook uit het dienstenpakket, dat uitgebreider is dan in andere vrijwilligersbibliotheken.
Schoolkinderen kunnen in Montfort terecht in de schoolbibliotheek, waar leesconsulenten van De Bibliotheek Bibliorura ondersteuning bieden. Aanvullend organiseert Open Bieb Montfort al een jaar met succes voorleesbijeenkomsten voor peuters en kleuters, die telkens een week van tevoren worden aangekondigd op haar Facebook-pagina.
Ook verzorgen twee vrijwilligers, die in het onderwijs werken, op vrijblijvende basis taallessen voor laaggeletterden uit eigen dorp. “Er komen maar zo’n zes, zeven mensen op af, maar het voorziet duidelijk in een plaatselijke behoefte.”
Het mag duidelijk zijn: voor een gezellig praatje, een goede kop koffie, een lekker boek en aanvullende diensten die met lezen te maken hebben, hoef je Montfort bijna niet meer uit, als je dat zou willen.

‘Ik wil schrijven zodat iedere zin alleen door mij geschreven kan zijn’
Door Johan de Wal
 
Roermond – De leerlingen van groep 8a van de Roermondse basisschool Aan de Roer genoten maandag volop van het bezoek van Thijs Goverde. De kinderboekenschrijver was daar verkleed als Ork om kinderen enthousiast te maken over (voor)lezen. En om zijn boek ‘Jorrik de Ork’ te promoten. De schrijversontmoeting was georganiseerd door de leesconsulenten van De Bibliotheek Bibliorura.
“Ik doe m’n hoofd even af”, zegt de Ork die eigenlijk kinderboekenschijver is. De kinderen uit groep 8a, de groep van juf Mo, giechelen. De Ork, die eigenlijk kinderboekenschijver is, wilde eigenlijk helemaal niet komen, bekent hij: “Zo’n kinderboekenschrijver, wat is daar nou aan? Die zit de hele dag een beetje tik tik tik op z’n zolderkamertje – SAAI! En als het gaat om voorlezen, nou, dat kan de juf ook. Het is ook zonde, want ik ben heel duur en de juf is er toch al. Dus ik dacht: nah, dat moeten we niet doen.”

Doodvermoeiend
Dus is hij gekomen als een Ork met zwaarden, dan is het wel leuk. Behalve van schrijven, houdt Thijs Goverde namelijk erg van in middeleeuwse pakken rondrennen en dan anderen - BANG! - met een zwaard de kop afhakken (als dat lukt). Dat SCHREEUWEN van hem hoort daarbij, en dat vindt hij ook gewoon wel leuk, al is dat geen hobby. Hij is overigens ook helemaal niet goed moet hobby’s, of juist te goed - net hoe je het bekijkt.

“Heb ik een hobby, sla ik helemaal door. Het moet groter, meer en OVERDREVAAAH! Als kind had ik dat al. Ging ik naar de bibliotheek, haalde ik een boek, mooi verhaaltje, KLAAAAR! Voor veel kinderen houdt het dan op, maar niet voor mij. Ik wilde meer; vijf, tien, twintig boeken. Stapels boeken haalde ik in huis. De hele bibliotheek wilde ik uitlezen! Ha! Ja, het is doodvermoeiend om mij te zijn.”

Voor zijn fantasy hobby trok de schrijver, die intussen peentjes zweet in zijn twaalf kilo zware pak met maliënkolder, naar de bibliotheek om op te zoeken hoe echte ridders met zwaarden vochten. “Dat ging niet van hak hak hak, zoals je in de film weleens ziet. Ik heb het in een boek van zevenhonderd jaar oud opgezocht. Een kopie daarvan kreeg ik mee. En wat ik ontdekt heb, daar ga ik jullie nu wat over leren.”

Zwaardvechten
Josefien meldt zich aan als vrijwilliger - heel dapper. De andere leerlingen kijken vol verwachting; het zal toch niet? Jawel. Er komt een groot zwaard tevoorschijn. “Zo, nu gaan we Josefien haar hoofd even afhakken”, zegt de Ork, die eigenlijk kinderboekenschrijver is, met een grijns. Hij kijkt alsof hij het meent. Sommigen slikken wat weg, ogen sperren, monden vallen open van verbazing. “Wat!?”, is alles dat het verbouwereerde meisje kan uitbrengen.

Gelukkig valt het mee, en na een quizje, over onder meer de zwakke en sterke kant van het zwaard, mogen meer kinderen met de zwaarden aan de slag. Bij een jongens-tegen-de-meisjes-demonstratie haalt één jongen flink uit. Het rubber zwiept naar zijn tegenstandster, je hoort het zoeven. Het meisje reageert zoals geleerd bij de tweede meesterslag, met de juiste voet voor en onder de goede hoek (zodat het hoofd van de jongen zonder al te veel smurrie van de romp wordt gescheiden).

“Je moet hem geen pijn doen, maar DOODMAKEN!”, schreeuwt de Ork, die eigenlijk kinderboekenschrijver is, en ook nog een aardige, en die zich dat even later ook weer herinnert; tijd om voor te lezen. (Daar was hij ook hier voor, iets met leesbevordering, en niet alleen om lekker met kinderen te zwaardvechten.)

Blonde pestkop
Het boek gaat open, de leerlingen luisteren ademloos naar het verhaal over Jorrik, half Ork, half mens, die wordt getreiterd door kakker Geert en zijn gluiperige hulpje Egbert. Een leerlinge op de achterste bank herkauwt alle woorden met zichtbaar genot - heerlijk; woeste, wilde dingen! Geholpen door zijn zus Lena, gaat Jorrik de etterbakken te lijf. Op het hoogtepunt hangt de hele gymzaal aan de lippen van de schrijver en dan... is het tijd voor een vragenrondje door de leerlingen. Twee vragen sprongen eruit:

Waarom schreef je een boek over een Ork?

“Het boek is opgedragen aan een school in de Transvaalwijk in Den Haag, waar ik altijd heel fijn word ontvangen. Dat is een wijk waarvan sommigen op het journaal zeggen: ‘Dat zijn islamieten en die willen ons allemaal wat aandoen!’ Flauwekul natuurlijk, en daarom wilde ik een verhaal vertellen over dat je heel goed tussen twee culturen kunt staan.

Ik had een boek kunnen schrijven over een islamitisch kind, maar daar weet ik helemaal niets van. Dus zocht ik een verhaal dat hetzelfde vertelt, maar dan via iets dat ik ken. (Orks komen natuurlijk uit de fantasy boeken van J.R.R. Tolkien, waar later ook films van zijn gemaakt.)

In fantasy boeken gaat het vaak over dingen van het echte leven. Harry Potter gaat bijvoorbeeld over hogere klassen en gewone mensen, de puur bloedigen en de modderbloedjes. Door die boeken van J.K. Rowling leer je om de maatschappij te zien door de ogen van minderheden. Niet toevallig heet mijn blonde pestkop Geert, dat is onze eigen Limburgse Geert...” Een meisje slaat van schrik een hand voor haar mond.

Wie is je favoriete schrijver?

“Paul Biegel. Als je een zinnetje van hem leest, weet je gelijk dat hij het geschreven heeft. Maar ik wil niet schrijven als Paul Biegel. Dan zeggen mensen: ‘Ah, dat is van Paul Biegel’, dan is het mislukt. Ik wil dat ze zeggen: ‘Dat is van Thijs Goverde.’ Roald Dahl is ook zo’n goede schrijver, trouwens. Ik wil schrijven zodat iedere zin alleen door mij geschreven kan zijn.”

Oudste bieb van Roerdalen bestaat 3 jaar

Door Johan de Wal
Herkenbosch – Een oudere vrouw schuifelt kromgebogen door de gang van woonzorgcentrum Bosscherhof. Op het plankje tussen de handvatten van haar rollator ligt een stapel uitgelezen boeken. Begerig slaat ze vervolgens links de hoek om, naar de verrijdbare boekenkasten die daar op haar staan te wachten; nieuw leesvoer.

“Mevrouw Van de Venne is één van onze veellezers”, fluistert Hanneke Wiegant. Ze zit aan de leestafel aan de andere kant van het trappenhuis. Met een glimlach ziet de voorzitter van Open Bieb Herkenbosch (OBH) vanmiddag haar vertrouwde klanten binnendruppelen.

Samen met secretaris Carla Jansen geeft ze hen een warm welkom, terwijl vrijwilligster Monique Piepers met pen de papieren administratie bijwerkt.

Hanneke is één van de vrijwilligers van het eerste uur. Onlangs is ze voorzitter geworden. Toen in 2012 de bibliotheek weg moest uit de lokale Rabobank, besloot Dries van Gorkum met een handvol enthousiastelingen een vrijwilligersbibliotheek te starten, vertelt ze.

De boeken van de voormalige Bibliorura-vestiging waren weggegeven om door de schutterij te worden verkocht op hun boekenmarkt. De kasten waren ook verdwenen. Geld om de huur te betalen, was er evenmin.

Terugkopen
Bosscherhof wilde meer aanloop in het 4 jaar eerder geopende centrum, daarom mocht OBH er gratis intrekken. “Dat aanbod hebben we met beide handen aangegrepen”, vertelt Hanneke.

Met een startsubsidie zijn vervolgens de nodige inkopen gedaan: tweedehands kasten en boeken. “Een deel van de oude bibliotheekboeken hebben we op de boekenmarkt van de schutterij kunnen terugkopen. De rest komt van mensen uit het dorp.”

Samen met het verzorgingshuis liet de bibliotheek een fraaie leestafel maken. De tijdschriften die je er vindt, komen van dorpsgenoten, OBH zorgt voor de Volkskrant, Bibliorura voor de De Limburger. Ook zorgde Bosscherhof dat de vier vaste en de vier verrijdbare kasten een plaatsje kregen.

Deze karren - die mevrouw Van de Venne nu één voor één afwerkt - staan buiten openingstijden in het voormalige poetshok naast de liften. Om geen plankruimte te verliezen, zijn de muren van die pijpenla bezet met 9 afgevulde boekenplanken.

70 leden

In januari 2014 ging de oudste open bibliotheek van Roerdalen open. De 10 vrijwilligers bedienen nu zo’n 70 mensen met 2.000 romans, 450 grote letter boeken (100 zijn geschonken door Bibliorura) en tientallen dvd’s en luisterboeken. In 2016 waren er zo’n 1.300 uitleningen, ongeveer evenveel als het jaar ervoor.

Vanaf januari 2017 is OBH, online te vinden op openbiebherkenbosch.nl, ook Bibliorura afhaalpunt; in een rolkrat bij de leestafel kunnen Bibliorura-leden boeken inleveren en afhalen. De openingstijden zijn woensdag- en vrijdagmiddag van 14.30 tot 17.00 uur.

Het lidmaatschap van OBH is gratis, de boekenselectie goed en de dienstverlening hartelijk. “De mensen komen voor een ontspannend boek en een prettig gesprek aan de leestafel”, vat Carla de kracht van het concept samen. Dat geldt voor de leners, en voor de uitleners – beiden boekenmensen.

Vrijwilligers en klanten groeiden in de loop van de jaren naar elkaar toe, waarbij de rollen soms vervagen. Zo heeft Carla al eens 19 privéboeken uitgeleend aan een klant; gewoon, omdat je elkaar goed kent en de passie voor boeken deelt.

Uitstekend

Jan van der Ploeg, bevestigt het verhaal met een brede glimlach, als hij zich even later bij de leestafel meldt om nieuwe boeken te laten registreren. Het waren Engelstalige fantasy boeken en die zitten niet in de collectie. Erg fijn dus, dat Carla dat voor hem deed.

De gepensioneerde softwareontwikkelaar komt normaal elke week. De laatste tijd bezoekt hij OBH slechts eens per twee weken. “Mijn vrouw zit met de heupen”, legt hij uit. “Daardoor moet ik meer in het huishouden doen, en dan heb ik minder tijd om te lezen.”

Jan komt hier graag. “Ze hebben een uitstekende collectie en het is leuk om hier met mensen over dingen te praten. Rond de Amerikaanse verkiezingen bijvoorbeeld, hebben we het uitgebreid over Donald Trump gehad.”

St. Odiliënberg – Na een lange voorbereiding was het 7 april dan zover: de vrijwilligersbibliotheek in St. Odiliënberg werd feestelijk geopend door wethouder Tjeu Verheijden.

Onder het genot van gebak en een glaasje wijn was de opening van de Berger Bieb een feestelijke gebeurtenis. Met toespraken van initiatiefneemster Afra Simons en wethouder Tjeu Verheijden, die namens de gemeente Roerdalen de opening verrichtte, en de onthulling van het logo, ontworpen door kunstenares Ilona de Graaf, werd het startschot gegeven voor de uitleen van boeken. Een vermakelijke voordracht van Frits Criens en alle bloemen en cadeaus maakten het feest compleet.

Enthousiaste vrijwilligers
Onder leiding van vrijwilligster Afra Simons hebben de vrijwilligers van de Berger Bieb zich met hart en ziel ingezet om de bibliotheek te realiseren. Wie de Berger Bieb nu binnen stapt, waant zich in een gezellige huiskamer met grote tafels, een gezellige zithoek en goedgevulde boekenkasten. De enthousiaste vrijwilligers staan klaar om u te helpen met het uitzoeken van boeken. U kunt boeken lenen om thuis te lezen, maar u kunt onder het genot van een kopje koffie of thee een boek lezen in de bieb.

Samenwerking met de Bibliotheek Bibliorura
In samenwerking met de Bibliotheek Bibliorura is de Berger Bieb voorzien van alle benodigde bibliotheekfaciliteiten. Kasten vol boeken staan tegen de muren en mocht het boek dat u zoekt hier niet tussen staan, dan is er de mogelijkheid om via de computer boeken te reserveren bij de Bibliotheek Biliorura. De vrijwilligers van de Berger Bieb helpen u hier graag mee. De gereserveerde boeken worden voor u naar de Berger Bieb gestuurd, waar u ze kunt ophalen en inleveren.

Bieb in de buurt
Een bibliotheekvestiging in de buurt is belangrijk omdat niet alle mensen in staat zijn om naar de bibliotheek in Roermond te gaan. Ook in de aanpak van laaggeletterdheid ligt een belangrijke taak voor de bibliotheek. In de gemeente Roerdalen is 5 tot 8% van de inwoners laaggeletterd en de gemeente ziet de samenwerking tussen de Bibliotheek Bibliorura en de vrijwilligersbibliotheken als een noodzakelijk middel om laaggeletterdheid aan te pakken.

De vrijwilligers van de Berger Bieb staan wekelijks op maandagavond van 19.00u tot 20.00u en op dinsdagmiddag en donderdagmiddag van 14.00u tot 16.00u voor u klaar in de bibliotheek. Ze kijken er naar uit u welkom te heten in de bibliotheek.

 


Benny Lindelauf wint beide Roermondse literaire prijzen
Door Johan de Wal


Roermond –Schrijver Benny Lindelauf harkte zowel de dertigste Halewijnprijs voor schrijvers als de daaraan gelieerde Reinaerttrofee 2016 binnen. Afgelopen zondag kwam hij zijn prijzen ophalen in een goedgevulde Roermondse bibliotheek.

De Halewijnprijs, een geldbedrag en een bronzen kleinplastiek van kunstenaar Dick van Wijk, legt in het Nederlandse taalgebied een zeker gewicht in de schaal. De jury blijkt namelijk een goed oog te hebben voor onbekend talent, dat later vaak een vaste plek opeist in de spotlights.
Zo hebben Tommy Wieringa, Arthur Japin, Esther Gerritsen, Joke J. Hermsen, Erik Vlaminck, Pauline van de Ven en Peter Drehmanns de Roermondse prijs al op hun curriculum vitae mogen bijschrijven. Daarmee lijkt de Halewijnprijs een goede indicator van literaire kwaliteit.
Namens de jury vertelde voorzitter Pon Kranen zondag het verzamelde publiek waarom Benny Lindelauf won. Hij was de beste van een talententeam, dat verder dit jaar bestond uit Martin Michael Driessen, Helen Knopper, Arjaan van Nimwegen, Rashid Novaire en Philibert Schogt.

Leeftijdloos

Pon Kranen besprak diverse werken van Benny Lindelauf, wiens werk ze omschreef als ‘leeftijdloos en tijdloos’. Ze noemde hem ‘een groot schrijver’ in een uitvoerige bespiegeling met meerdere citaten en observaties.
De jury van de Halewijnprijs prees met name het gebruik van synoniemenreeksen, literaire verwijzingen, met name naar Franse schrijvers, en van leenuitdrukkingen. Het gebruik van buitenlandse woorden gebeurt volgens de jury in het werk van Benny Lindelauf zonder dat dit ‘zijn rijke, sprankelende Nederlandse schrijfstijl aantast’. “Dat kunnen alleen de echt Groten.”
De jury vergeleek de schrijver, reeds winnaar van de Nynke van Hichtumprijs, de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs en de Woutertje Pieterse Prijs, met niemand minder dan James Joyce. Ze concludeert over Benny Lindelauf: ‘De kracht van zijn stijl, zijn fantasie en zijn enorm inlevingsvermogen in mensen van alle maten en soorten tillen zijn werk naar universele waarde.’

Kunstwerken

Voordat Pon Kranen haar lofrede afstak, was het tijd voor de uitreiking van de Reinaerttrofee, de literaire scholierenprijs waar sinds dit jaar ook een kunstwerk van Dick van Wijk aan is verbonden.
Deze jury van deze prijs kiest jaarlijks een favoriet werk uit de laatste boeken van de genomineerden voor de Halewijnprijs. Meer dan dertig scholieren van Bisschoppelijk College Broekhin in Roermond lazen voor deze editie één of meerdere van de zes genomineerde werken. Om ze te motiveren, telde elk gelezen boek gelijk mee voor hun leeslijst.
Per boek schreven ze een werkstuk met een literaire beoordeling en gaven een rapportcijfer van één tot en met vijf. Dat resulteerde in zo’n vijftig teksten. Na weging van het aantal keren dat een boek werd gekozen en de hoogte van de waarderingen, kwam het laatste boek van Benny Lindelauf, ‘Hoe Tortot zijn vissenhart verloor’ (2016), als winnaar naar voren.

Schoenen

De scholierenjury van de boekenprijs werd zondag vertegenwoordigd door Lindy Simons, oud-leerling van Broekhin. Haar collega Annette van Herten was verhinderd. Zij zat vanwege haar studie in het buitenland.
In een losse presentatie, waarbij ze heur haar losdeed en haar schoenen uittrok, maakt Lindy Simons duidelijk waarom het boek van Benny Lindelauf heeft gewonnen. Via een PowerPointpresentatie met afbeeldingen en citaten, uit het winnende boek en van leden van de scholierenjury, verduidelijkte ze het oordeel.
Het komt er op neer, dat in het winnende werk het zware thema oorlog op luchtige wijze is uitgewerkt. Door het gebruik van humor en de aanvullende informatie in de fraaie illustraties van Ludwig Volbeda wordt de lezer aan het denken gezet. “Het is een boek dat je meer gaat waarderen naarmate het langer geleden is dat je uit hebt.”

Onthekken

Benny Lindelauf ging zondag niet naast z’n schoenen lopen van alle complimenten. De schrijver op sokken, hij had zijn schoenen spontaan uitgedaan toen Lindy Simons dat ook deed, was blij met alle lof.
Over de scholierenprijs zei hij: “Dit is een aanmoediging, een advies en een waarschuwing.” De waarschuwing was volgens hem om te blijven zingen, zoals in de fabel van de vos, de kraai en de kaas van Jean de La Fontaine, maar niet zijn kaas te laten vallen.
Hij prees de jury van de Halewijnprijs omdat deze als enige in Nederland over de literaire schuttinkjes heen durft te kijken en het onderscheid tussen literatuur voor kinderen, jongeren en volwassenen negeert. Dit ‘onthokken’ en ‘onthekken’ is volgens Benny Lindelauf heel waardevol, zeker nu de wereld steeds meer bezig is met ‘begrenzen en bemuren’.

 

Rudie: ssoid=2ecnfbci03i2me77352gtv3fu7&ssokey=joomla&start=24&limitstart=24&layout=blog&id=79&sid=cb92a753-26cb-4a8d-bd19-bb0f7d0ab3bf